← Alle artikelenAI IN HET BEDRIJFSLEVEN
AI IN HET BEDRIJFSLEVEN

Wat AI verandert aan Amazons memo-cultuur en hoe AI en mensen daarin kunnen samenwerken

Amazons memo’s dwongen medewerkers hun plannen te doordenken. AI kan dat denkwerk laten verdwijnen. Het onderscheid tussen omkeerbare en onomkeerbare besluiten helpt bepalen waar mensen het voortouw moeten houden.

Amazon staat bekend om de memocultuur die Jeff Bezos introduceerde. In zijn aandeelhoudersbrief over 2017 beschreef hij de werkwijze:

We don’t do PowerPoint (or any other slide-oriented) presentations at Amazon. Instead, we write narratively structured six-page memos.

Wie een onderwerp wilde bespreken, moest vooraf een memo schrijven. De vergadering begon met het gezamenlijk in stilte lezen daarvan. Een plan uitschrijven in samenhangende zinnen dwingt je scherper na te denken dan een presentatie met bullets maken. Je moet uitleggen waarom het ene uit het andere volgt.

Meer strategic clarity

Steve Huynh, die bijna twintig jaar bij Amazon werkte, ziet die schrijfcultuur als een strategisch voordeel. Plannen moesten voldoende doordacht zijn voordat ze besproken konden worden.

Ik zou dat omschrijven als meer strategic clarity: duidelijkheid over welke richting je kiest en waarom. Het schrijven helpt de opsteller zijn afwegingen te maken. Het lezen helpt collega’s die afwegingen te begrijpen en te bevragen. Zo kan een vaste vergadergewoonte bijdragen aan betere strategische beslissingen.

Huynh hoort inmiddels van voormalige collega’s dat AI zulke memo’s schrijft. Hij beschrijft een principal product manager die tijdens een bespreking zijn eigen document voor het eerst leek te lezen.

Als het schrijven wordt overgenomen zonder dat iemand het plan zelf doordenkt, gaat het strategische voordeel verloren. De vergadering krijgt nog steeds zes pagina’s tekst, maar de afwegingen die de voorbereiding waardevol maakten, kunnen ontbreken.

Twee soorten besluiten

Huynh zoekt de oplossing in een ander bekend idee van Bezos: het onderscheid tussen one-way doors en two-way doors. Hij vat het zo samen:

One-way doors deserve slow, deliberate, clear thought. Two-way door decisions should be made fast, because for them, the cost of being wrong is small.

Bij een two-way door kun je terug als een besluit verkeerd uitpakt. Huynh vindt dat AI daar ruim baan mag krijgen, ook om code te schrijven. Ik zou nog een stap verder gaan: misschien moet je AI daar juist inzetten. Als een fout te herstellen is, kan sneller proberen en bijsturen meer opleveren dan lang vooraf blijven nadenken.

Bij een one-way door zijn de gevolgen onomkeerbaar. Dan weegt de kwaliteit van het besluit zwaarder. Daar moet een mens het voortouw nemen en de afwegingen zelf doorgronden. AI kan ondersteunen bij het onderzoek of het ordenen van gedachten, met duidelijkheid over de rol die het heeft gespeeld. Degene die het besluit voorlegt, moet zelf kunnen uitleggen waarom het een goed besluit is.